“மகாத்மா” என்ற பட்டத்திற்கு நான் தகுதியற்றவன்

“இந்து மதம் தீண்டாமையை விட்டொழிக்கும் நாளில் இந்த தேசம் எனக்களித்த “மகாத்மா” என்ற பட்டத்தை ஏற்பேன்”

(நாக்பூர்-டிசம்பர் 25– 1920).

force-mp-gandhi and crowd

I would be [they said] worthy of the title [Mahatma] which the country has conferred on me—but which I have not accepted—only when Hinduism was purged of the evil of untouchability. – Gandhi

SPEECH AT “ANTYAJ” CONFERENCE, NAGPUR
December 25, 1920


சத்தியத்தை நாடுவதில் பைத்தியம் உள்ளவனை அசாதாரண மனிதன் என்று கூறுவதாக இருந்தாலொழிய, நான் ஓர் அசாதாரண மனிதன் என்று அடிக்கடி கூறி வந்திருக்கிறேன். யோக்கியமான ஒவ்வொரு மனிதனும் பைத்தியமாகத் தான் இருக்க வேண்டும். அந்த முறையில் நானும் நிச்சயமான ஒரு பைத்தியமே. முனிவர் என்ற பட்டத்தை நான் நிராகரித்துள்ளேன். ஏனெனில், எனது எல்லைகளையும், குற்றம் குறைகளையும் நான் பூரணமாக உணர்ந்து கொண்டிருக்கிறேன். நான் இந்தியாவின் ஊழியன். அதன்மூலம் மானிடவர்க்கத்தின் ஊழியன் என்றே கூறிக்கொள்ளுகிறேன்……………………..

ஜனங்கள் எனக்குக் கொடுத்துள்ள ‘மகாத்மா’ என்ற பட்டம் எனக்குப் பிடிக்கவில்லை. அந்தப் பட்டத்திற்கு நான் தகுதியற்றவன். எனினும், எனக்கு நானே ஒரு பட்டம் கொடுத்திருக்கிறேன். அந்தப் பட்டத்தைக் குறித்து நான் பெறுமை அடைகிறேன். அதாவது, என்னை நான் ஒரு சத்தியாக்கிரகி என்ற கூறிக்கொள்கிறேன். அந்தப் பட்டத்திற்க நான் தகுதியானவனாக இருக்கவேண்டும் அல்லவா? எனவே, சந்தர்ப்பம் ஏற்பட்டபோதெல்லாம் நான் கசப்பான உண்மையைக் கூறாமல் இருக்கமுடியாது.

எங் இந்தியா – 19.03.1931


காந்தியம் என்று ஒரு தனி மார்க்கம் இல்லை.என்னுடைய பெயரில் ஒரு தனி மார்க்கத்தை விட்டுப் போக நான் விரும்பவில்லை.ஒரு புது சமயத்தையோ கொள்கையையோ நான் கண்டு உபதேசிக்கவுமில்லை.சாதாரணமாக இருந்து வந்த பெரியோர்கள் கண்ட பழைய உண்மைகளைத் தினசரி வாழ்க்கையிலும்,செய்யும் காரியங்களிலும்,செலுத்திப் பார்க்கலாம் என்பது தான் என்னுடைய முயற்சி. சத்தியமும் அகிம்சையும் புதிய விஷயங்கள் அல்ல. நம்முடைய ஆறுகளையும், மலைகளையும் போல் மிகப் பழைமையானதும், பழகி வந்துமான தத்துவங்கள். நான் புதிதாகச் செய்வது என்னவென்றால்,இந்தப் பழைய தத்துவங்களை வைத்து என்னால் ஆன அளவு பிரயோகப் பரீட்சை விரிவாகச் செய்து வருகிறேன்.இவ்வளவே.இந்தப் பிரயோகத்தில் சில சமயம் தவறும் செய்திருக்கிறேன்.தவறு செய்ததன் பயனாகத் திருத்தம் அடைந்து அறிவும் பெற்றிருக்கிறேன்.வாழ்க்கையும் தினசரி விவகாரங்களும் என்னைப் பொறுத்தமட்டில் சத்தியம், அகிம்சை இந்தத் தத்துவங்களின் சோதனைக் களங்களாகி விட்டன.சத்தியம் அகிம்சை இந்தக் கொள்கையில் எனக்குள்ள பக்தியானது உறுதியடைந்து வளர்ந்து வருகிறது. – ஹரிஜன் 28-03-36


The Mahatma I must leave to his fate. Though a non-cooperator I shall gladly subscribe to a bill to make it criminal for anybody to call me Mahatma and to touch my feet. Where I can impose the law myself, i.e., at the Ashram, the practice is criminal. Young India, 17-3-1927


The opinions I have formed and the conclusions I have arrived at are not final. I may change them tomorrow; I have nothing new to teach the world. Truth and non­violence are as old as the hills. All I have done is to try experiments in both on as vast a scale as I could do. In doing so I have sometimes erred and learnt by my errors. Life and its problems have thus become to me so many experiments in the practice of truth and non-violence.


There is no such thing as ‘Gandhism’, and I do not want to leave any sect after me. I do not claim to have originated any new principle or doctrine. I have simply tried in my own way to apply the eternal truths to our daily life and problems…. –Harijan, 28-3-36


I have presented no new principles, but tried to restate old principles. (Young India, 2-12-1926)


Q : Your title as Mahatma is officially recognized by a Government circular, your birthday declared as a holiday, and consequently the Local Board in Amraoti has issued orders to take your image in a procession and to worship your image. Gandhiji, you may permit me to say, we are not idolatrous and we do not recognize you as Mahatma or our religious and political leader.
Mahatma GandhiA : This is a complaint and an assertion. With both I am in hearty concurrence. It was wrong to give ‘Mahatma’ official recog-nition. I registered my protest as soon as it was brought to my notice. I would support any movement to drop altogether the use of the word ‘Mahatma’ before my name. My simple name sounds sweet without the adjective. The latter often stinks as when it is applied to promote violence or untruth, smoking or drinking or the sale of spurious khadi. To declare my birthday a holiday should be classified as a cognizable offence. The only use of my birthday that I have approved of is intensive spinning or some such national service. That day must be all work and no play. I cannot imagine any Local Board being so foolish as to issue orders to take my image in procession and worship it. I am hoping that my correspondent was wholly misinformed. I should imagine that the issue of such orders would be illegal. As to the assertion and repudiation, I tender my congratulations to my correspondent for them, for I have never aspired after leadership whether religious or political.

– SEVEN COMPLAINTS , PESHAWAR, October 7, 1938


I myself do not know what is the Gandhian hue. I am sailing on an uncharted sea.. I have to take frequent soundings. (H, 17-12-1938)


I come now to what is called the ‘Gandhian’ ideology and the means of propagating it. The propagation of truth and non-violence can be done less by books than by actually living those principles. Life truly lived is more than books. (ibid, p122)


Let Gandhism be destroyed if it stands for error. Truth and ahimsa will never be destroyed, but if Gandhism is another name for sectarianism, it deserves to be destroyed. If I were to know, after my death, that what I stood for had degenerated into sectarianism, I should be deeply pained…


Let no one say that he is a follower of Gandhi. It is enough that I should be my own follower. I know what an inadequate follower I am of myself, for I cannot live up to the convictions I stand for. You are no followers but fellow-students, fellow-pilgrims, fellow-seekers, fellow-workers. (H, 2-3-1940)


If there is one Gandhi-ite, it must be me. I hope, however, that I am humble enough not to arrogate any such claim. Gandhi-ite means a worshipper of Gandhi. There must be a God to worship. But I have never arrogated to myself any such claim. Hence there can be no devotee of mine. (H, 2-11-1947)


As a matter of fact, you must give up the very name of Gandhism. If not, you will be falling into a blind well. Gandhism is sure to be wiped out. I love to hear the words : “Down with Gandhism.” An ‘ism’ deserves to be destroyed. It is a useless thing. The real thing is non-violence. It is immortal. It is enough for me if it remains alive. I am eager to see Gandhism wiped out at an early date. You should not give yourselves over to sectarianism. I did not belong to any sect. I have never dreamt of establishing any sect. If any sect is established in my name after my death, my soul would cry out in anguish. What we have carried on for all these years is not a sect. We do not have to subject ourselves to any ‘ism’.  Rather,  we  have  to  serve  in  silence  in  keeping  with  our principles.

Whatever people might say, service can never be made into a sect. It is meant for everybody. We shall accept everyone. We shall try to fall in line with everyone. That is the way of non-violence. If we have any ‘ism’, it is just this. There is nothing like Gandhism. I have no  follo-wers.  I  am  my  own  follower.  No,  no,  even  I  have  not succeeded  in  being  my  true  follower,  have  I?  Do  I  put  my  own thoughts into practice? How  then  can  others  be  my  followers  ?  I would like others keeping me company and walking the same way. But how can  I  know  who  would  walk  ahead  and  who  would  fall behind  ?  You  are  all  my  fellow-students  and  co-workers,  fellow-servants and fellow-researchers. Forget the idea of being  followers.Nobody is leading and nobody is following. Nobody is a leader and nobody is a follower. We are all going together in one line. I have said this quite often but I am repeating it in order to remind you.

 SPEECH AT GANDHI SEVA SANGH MEETING—III , MALIKANDA, February 22, 1940


On the morning of his seventy-eighth birthday he emerged from his bath to find that Mira had laid out flowers on the floor to form three symbols: the word Rama (in Hindi), the sacred syllable Om, and a Cross. Nehru and Patel, Ghanshyamdas Birla and several from the Birla family, Lady Mountbatten, and many others turned up to greet him. Many touched his feet.

‘Bapuji’, an unidentified visitor remarked, ‘on our birthdays it is we who touch the feet of other people and take their blessings but in your case it is other way about. Is this fair?’ Laughing, Gandhi answered: ‘The ways of Mahatmas are different! It is not my fault. You made me Mahatma, maybe a bogus one; so you must pay the penalty!’

– from Rajmohan Gandhi’s “Mohandas A True Story of the Man His People and an Empire” Related : “Gandhism”

Advertisements

One thought on ““மகாத்மா” என்ற பட்டத்திற்கு நான் தகுதியற்றவன்

  1. Pingback: “Gandhism” | இராட்டை

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s